Het mythische verhaal van Tech herschrijven! Om nieuwe talenten te onthullen…

Een (zelf)kritische en taboevrije blik op de tekortkomingen van Tech… en enkele suggesties om een ​​aantal van de grootste problemen aan te pakken: de invloed van het collectieve onbewuste op het mythische verhaal van Tech, de moeilijkheid om nieuw talent met verschillende achtergronden naar voren te brengen en de afwezigheid van vrouwen.

Hoewel dit artikel in 2023 is geschreven en ondanks enkele inspanningen, blijven deze observaties helaas relevant in 2025: de technologiesector kampt nog steeds met een gebrek aan diversiteit en inclusie, wat de opkomst van nieuw talent belemmert.

VERDER GAAN DAN DE OBSERVATIEFASE… NAAR ACTIE IN HET VELD!

In 2023 blijft het werven van ontwikkelaars net zo moeilijk als voorheen. Het vakgebied is booming, er is een grote vraag naar kandidaten en het aanbod kan de vraag nog steeds niet bijbenen. Bovendien trekt het vakgebied nog steeds geen mensen aan met een meer atypische achtergrond… en vrouwen zijn nog steeds ondervertegenwoordigd.

Als we deze situatie, die schadelijk is voor onze bedrijven en onze samenleving, willen veranderen, moeten we stoppen met het benaderen van digitale technologie op scholen vanuit een puur technocentrisch perspectief, dat neerkomt op het simpelweg uitrusten van middelbare scholen met diverse apparaten.

Laten we andere benaderingen kiezen, met name de "kennis van een programmeertaal" die het ontwikkelen van programma's mogelijk maakt en vervolgens toekomstige ontwikkelaars inspireert…

Hoe geven we programmeeronderwijs? Wie moet het geven? Hoe inspireren we toekomstige ontwikkelaars? Dit zijn veel relevantere vragen die we snel moeten beantwoorden.

VERANDER JE PERSPECTIEF… OM NIEUWE TALENTEN TE ONTDEKKEN EN TE ONTHULLEN

Hier raken we de menselijke conditie aan… Vooroordelen, de behoefte aan identificatie, individuele verbeelding, collectieve verbeelding, representaties, projecties…

Het lijkt daarom logisch om ons te wenden tot de geesteswetenschappen en sociale wetenschappen, zoals geschiedenis, sociologie, psychologie, antropologie en etnologie. Het idee is om te putten uit meer atypische profielen, om verschillende leer- en levenspaden te verkennen, om zo een nieuwe generatie ontwikkelaars te stimuleren.

We kunnen bijvoorbeeld het werk van Georges Balandier aanhalen, die het concept van het techno-imaginarium introduceerde (het belang van technologie en machines in onze hedendaagse verbeelding, gevormd door mythologische verhalen), en dat van onderzoeker Pascal Plantard, een antropoloog gespecialiseerd in het gebruik van digitale technologieën aan de Universiteit van Rennes 2 (laten we verder kijken dan alleen Parijs om ons denken te verrijken).

Plantard herinnert ons eraan dat techno-imaginaria de basisbouwstenen zijn van de representaties die digitale praktijken initiëren en sturen.

Door deze invalshoeken te verkennen, kunnen we beter begrijpen waarom jonge vrouwen zichzelf censureren. Dit gaat verder dan verklaringen zoals "asociale nerd", aangezien computerprojecten in de eerste plaats het resultaat zijn van teamwork.

En het blijkt dat verschillende studies naar technocentrisme ons leiden naar percepties waarvan de bepalende factoren in wezen Angelsaksisch en mannelijk zijn. Een deel van het antwoord op de gestelde vraag ligt daarom mogelijk in dit gebied…

GEBASEERD OP DE WERKELIJKHEID… EN VROUWEN DE PLEK GEVEN DIE HEN RECHTMATIG TOEKOMT…

Toch zijn er talloze voorbeelden van Frans ondernemerschap en -modellen, met name in onderzoek en industrie, die minstens even goed zijn als die uit de Angelsaksische wereld of, meer recent, Azië.

Wie herinnert zich tegenwoordig nog het Franse bedrijf Jeulin, dat al halverwege de jaren tachtig oplossingen aanbood op basis van touchscreens en robots voor het onderwijs, met name voor het leren van informatica, zoals Pascal Plantard opmerkt?

De geschiedenis lijkt zich vooral te hebben gericht op grote mannelijke programmeurs. Maar als we teruggaan naar de 19e eeuw, zien we het bestaan ​​van Ada Lovelace, dochter van Lord Byron en vriendin van Charles Babbage, die 's werelds eerste theoretische software-algoritme uitvond!

Dichter bij onze tijd, tijdens de Tweede Wereldoorlog, ontcijferden baanbrekende vrouwen in de computerprogrammering in Bletchley Park Duitse codes. Alan Turing was dus niet de enige op dit gebied, maar er werd wel een film aan hem opgedragen…

Wat Margaret Hamilton betreft, zij speelde een sleutelrol in het Apollo-programma, waar ze leiding gaf aan de groep die zich bezighield met vluchtsoftware. De term 'software engineering' wordt aan haar toegeschreven. We zouden ook de rol van Afro-Amerikaanse vrouwelijke wiskundigen in het Amerikaanse ruimteprogramma kunnen noemen, evenals die van Grace Hopper, een wiskundige en de bedenker, in 1959, van de programmeertaal COBOL.

…OM DE MYTHOLOGISCHE VERHALEN VAN TECHNOLOGIE TE HERSCHRIJVEN!

Hoewel deze pioniers lange tijd in de schaduw zijn gebleven, begint daar langzaam verandering in te komen. Dit draagt ​​bij aan het herschrijven van grote mythische verhalen, wat zou moeten helpen om zowel de individuele als de collectieve verbeelding ten aanzien van digitale technologie en aanverwante beroepen te veranderen.

We moeten dit pad van grote verhalen blijven volgen, zoals Frankrijk heeft gedaan door de collectieve verbeelding in de ruimtevaartsector vorm te geven met Thomas Pesquet (alweer een man!) en Claudie Haigneré, de eerste Franse vrouw in de ruimte, zodat jonge vrouwen zich niet langer buitengesloten voelen van de digitale wereld.

DUURZAME ACTIE ONDERNEMEN OP HET DRIETAL "ONDERWIJS, MAATSCHAPPIJ, REKRUTERING"

Naast het macro-niveau moeten we ook op micro-niveau handelen. Dit geldt met name voor wervingspraktijken, die zo open mogelijk moeten zijn: technische hogescholen, universiteiten en kortlopende opleidingen zoals beroepsopleidingen (BTS).

Hetzelfde geldt voor programmeertalen en -omgevingen zoals Linux. Dit zal ons ertoe leiden om 'knutselaars' te werven, in de antropologische betekenis van het woord, waar innovatie een proces is gebaseerd op het lenen, aanpassen en creëren van nieuwe combinaties van bestaande elementen, zoals de paleoantropoloog Pascal Picq heeft aangegeven.

Ten slotte moeten we onze interactie met technische hogescholen herzien, waar docenten zich niet verdiepen in de problemen waarmee het bedrijfsleven te maken heeft.

Zoals we zien, zal deze drieledige aanpak van 'onderwijs - maatschappij - werving' aanzienlijke inspanning en tijd vergen om interesse te kweken in alle digitale beroepen (en niet alleen in de trendy niches, zoals nu het geval is).

Uiteindelijk blijft de beste manier om meer ontwikkelaars en vrouwen op te leiden en te werven voor dit vakgebied, de pelgrimsstaf… om talloze belanghebbenden te overtuigen en uitleg te geven. En dat zal nog vele jaren zo blijven!

Ontdek de vacatures bij ACT-ON TECHNOLOGY.
Heeft u een project? Neem contact met ons op.